'We maken de school samen'

Door Marja Rutten Reijnen

Zou je jezelf willen voorstellen? Wie ben je? Wat doe je?

‘Ik ben Tessy Geurink en ik ben ouder van Dana die in de tweede klas zit. Zo ben ik ook betrokken geraakt bij de NSG. Ik ben leidinggevende binnen zorg- en non-profitorganisaties. Momenteel heb ik een interim-klus bij Veilig Thuis (een meldpunt voor huiselijk geweld en kindermishandeling). Daarnaast doe ik ook veel vrijwilligerswerk en daar kwam dus ook de klankbordgroep voor ouders bij. En nu ook het voorzitterschap in de ouderraad. Ik ben eigenlijk altijd wel ergens bij betrokken. Ik denk dat het belangrijk is dat je meepraat en meedenkt. Het is een mooie manier waarop je als ouder je betrokkenheid vorm kan geven.’

Wat zie je op de NSG waar je zelf als leerling heel blij van zou worden?

‘Dat is een leuke vraag, want ik heb steeds gekeken vanuit wat zou passen bij mijn dochter. Het is haar keuze natuurlijk om naar de NSG te gaan, maar het is ook wel een gedragen keuze vanuit ons. En ik word wel heel blij van de focus op het creatieve en het meer technische.

Ik heb zelf in het verleden ook op een school gezeten waar veel aandacht was voor toneel en optredens en dat soort zaken, maar dat is ook alweer heel lang geleden, dus dat is niet vergelijkbaar met de mogelijkheden die er nu zijn. Ik vind dat deze school dat op een hele mooie manier combineert en ik denk dat er heel veel mogelijk is. Mijn stiefzoon Koen heeft ook op de NSG gezeten en die heeft zich ingezet om het vak filmmaken op de NSG te organiseren.

Er is ontzettend veel energie en er is heel veel mogelijk. Het is fantastisch als je daar gebruik van kan maken. De andere kant is natuurlijk dat het soms wat licht chaotisch kan zijn voor sommige mensen die meer structuur nodig hebben. Dus je moet goed kijken of het bij je kind past.’

Want wat merk je bij je eigen dochter? Waar wordt zij blij van?

‘Hiervan. Zij is dus zelfstandig en kan haar ei in alle richtingen kwijt op dit moment. Ik vind het ook mooi dat er een link is met het conservatorium in Arnhem, dus  dat wat je in het eerste jaar aangeboden krijgt zich ook voortzet tot in de bovenbouw. Dat is ook een van de onderscheidende krachten van deze school ten opzichte van andere scholen.’

Zijn er ook dingen waarvan jij vindt dat het vroeger beter was?

‘Ik vraag me af wat de invloed is van social media en AI op het hele schoolgebeuren. Niet alleen op de leerlingen, maar ook op hoe je daar als school en als docent mee om gaat. Hoe signaleer je zaken? Wat voor impact heeft dat op je sociale en emotionele ontwikkeling als leerling? En op je cognitieve ontwikkeling; hoe je leert, begrip verwerft en structureert? Dat is iets wat ik wel volg en ook wel met enige zorg. Ik zie wat voor een rust het geeft dat de telefoon opgeborgen wordt. Ik ben heel blij dat deze school radicaal heeft gekozen voor een telefoonverbod op school. Natuurlijk ga je de activiteiten op social media niet tegen, maar in ieder geval fysiek wel in uren.

Het omgaan met sociale media is een heel ingewikkeld, een complex gebeuren. Hoe je je daar in begeeft als leerling en wat voor een impact dat heeft in de wijze waarop je direct met elkaar omgaat. Dat is ook een van de gesprekken die we binnen de ouderraad voeren. Zo hebben we bijvoorbeeld met elkaar gesproken over de laptops, Daar zit ook de mogelijkheid in voor social media. Zou het mogelijk zijn om daar maatregelen te treffen? In de ouderraad gaat het dus ook over hoe je het gebruik van sociale media kunt terugdringen. En zelfs over of je het tablet- of laptopgebruik nog meer gericht in zou kunnen zetten.’

Er komen al meer werkboeken terug, en de papieren agenda.

‘Het zal zeker zo zijn dat mensen de digitale agenda goed konden gebruiken. Maar er zullen ook heel veel mensen zijn die daar moeite mee hadden. Het helpt niet structureren, niet als je daar zelf nog niet zo goed in bent. Dat soort gesprekken voeren we dus ook, binnen de klankbordgroep en binnen de ouderraad. En ik merk dat er bij de school echt wel openheid bestaat om daarover na te denken. Als leraar loop je tegen zaken aan en als ouder loop je ook tegen zaken aan. Ik denk dat het belangrijk is dat we nu het gesprek daarover blijven voeren. In die zoektocht. Wat voor een afwegingen maak je nou eigenlijk?’

Hebben ouders volgens jou voldoende inspraak bij de NSG?

‘Mijn ervaring tot nu toe is dat het heel goed ingericht is en dat er ook echt wel geluisterd wordt. We zijn een soort van ervaringsdeskundigen. Ik vind dat, zoals het nu binnen het NSG vormgegeven is, er serieus mee omgesprongen wordt. En dan hoef je als school niet in alles met de ouders mee te gaan, als je maar kunt uitleggen waarom je bijvoorbeeld dingen anders doet. Op die manier zorg je ervoor dat ouders zich kunnen verenigen met wat de school uitdraagt.’

Hoe wil je zelf het voorzitterschap gaan inrichten?

‘Geen idee, we gaan het gewoon met elkaar doen. Ik hoop dat ik kan zorgen dat wat er gezegd moet worden ook gezegd wordt. Dat dingen concreet worden, maar ook dat we zelfkritisch zijn naar wat reëel is in wat we vragen aan school.’